არასოდეს გამიშვა

,,თქვენ იღიმებით და ესოდენ მშვიდად ხართ, რატომ არ ყვირით? მე ვყვირი, მაგრამ თქვენ არ გესმით ჩემი.“ საყვარელი ადამიანისთვის რას დათმობდით? გულს… თირკმლებს… ღვიძლს… თვალებს… სიცოცხლეს? ცხოვრებაში ერთხელ მაინც ყველას  უფიქრია […]

Read Article →

შენ მე შემხვდი ჩემი ცხოვრების ყველაზე უცნაურ პერიოდში

                და რადგან პირობა დავდეთ, რომ ყველაფერი საიდუმლო უნდა ყოფილიყო                 და რადგან მარცხენა ხელზე, როცა […]

Read Article →

მეტისმეტად ხმაურიანი მარტოობა

    ,,მაინცდამაინც ადამიანი მჭირდება, მაინცდამაინც ადამიანი“ სამი წლის წინ ჩემს დაბადების დღეზე პრაღაში წავედი. პრაღიდან 1. 060 ფოტო ჩამოვიტანე. არც ერთ ქალაქში ამდენი ფოტო არ გადამიღია, მეგონა ბედნიერებისგან  გული გამისკდებოდა, […]

Read Article →

ჩემო მიხაელ

მე და მიხაელი ჟენევაში ერთად წავედით. ჩემმა სხეულმა სამაგიერო გადამიხადა გათენებული ღამეებისთვის, ,,მეჩქარება“ დღეებისთვის, განცდებისთვის, სამსახურში გატარებული ყველა შაბათ-კვირისთვის. მთელი დღეები ვიწექი სასტუმროს ნომერში. ოთახიდან არ გამოვსულვარ. ჟენევის ტბას ფანჯრიდან […]

Read Article →

უმეცრებაზე

,,მზერას ორი სხვადასხვა მიზეზი ამღვრევს- როცა სინათლიდან სიბნელეში გადავდივართ, ანდა  პირიქით, სიბნელიდან-სინათლეში. იგივე ითქმის შემცბარ და დაბნეულ სულზეც. დავუფიქრდეთ-უფრო ნათელი ყოფიდან მოვიდა და მისთვის უჩვევმა სიბნელემ დაუვსო თვალი, თუ პირიქით, […]

Read Article →

ღამეებს თევზები შეჭამენ

,,დინებას  მხოლოდ  მკვდარი  თევზები  მიჰყვებიან“ რამდენიმე წლის წინ თევზები მყავდა. ზღვიდან ჩამოტანილი ფერადი ქვებით და ნიჟარებით სავსე ლამაზ აკვარიუმში წითელი, ლურჯი და ოქროსფერი თევზები დაცურავდნენ. განსაკუთრებული მოვლა სჭირდებოდათ- ზამთარში გათბობა, […]

Read Article →