წითელი ღალატის ფერია

,,ლოგინში ვწევარ, ისევ ვცახცახებ. ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს მიწა ზრიალებსო. თითქოს მსხვრევადი ვიყო. ჩვენ უსიყვარულოდ ცხოვრება გვღუპავს. აღარავინაა ჩემ გვერდით, ვინც მეყვარებოდა. ყველა, ვისი სიყვარულიც შემეძლო ან მკვდარია, ან გადახვეწილი. […]

Read Article →

ისინი ვერასდროს შეძლებენ შეგცვალონ შენ

მაია ენჯელოუ – ,,ვიცი, რად გალობს გალიის ჩიტი“ მარგერიტ ჯონსონი დედასთან ერთად კალიფორნიაში ცხოვრებაზე ოცნებოდა. გადმოცემით იცოდა, რომ კალიფორნიაში ერთთავად მზე ანათებდა და იმდენი ფორთოხალი იყო, ჭამას ვერ აუხვიდოდი. მერე […]

Read Article →

შემწვარი მწვანე პომიდვრები

დანაკარგების წელი იყო, საშინელი დანაკარგების. ბევრს ვმუშაობდი, ბოლო სულიერი და ფიზიკური ძალებით ვცდილობდი ყველაფერი მომესწრო და მაინც სულ რაღაც მაკლდა, სულ მეჩქარებოდა. მაინც ვერ ვასწრებდი ცხოვრებას. მაინც არ მყოფნიდნენ დღეები, […]

Read Article →

არასოდეს გამიშვა

,,თქვენ იღიმებით და ესოდენ მშვიდად ხართ, რატომ არ ყვირით? მე ვყვირი, მაგრამ თქვენ არ გესმით ჩემი.“ საყვარელი ადამიანისთვის რას დათმობდით? გულს… თირკმლებს… ღვიძლს… თვალებს… სიცოცხლეს? ცხოვრებაში ერთხელ მაინც ყველას  უფიქრია […]

Read Article →

შოკოლადის ნაყინი მილანში

არავითარი წიგნები და მუზეუმები, მილანში უნდა ვიშოპინგოთ – მითხრა ქეთიმ როგორც კი თვითმფრინავში ჩავსხედით. მართალია, თავიდან მილანში წამოღებული წიგნების რაოდენობაზე იცინა, მაგრამ  როცა ინტერნეტი არ იჭერდა, mpt3 ფლეიერიც გაჩერდა და […]

Read Article →

ყვირილი ხმის გარეშე

,,ჰიროსიმა ჩემო სიყვარულო“ ,,Hiroshima  Mon  Amour“ -შენ არაფერი  გინახავს ჰიროსიმაში. -მე ყველაფერი ვნახე. -შენ არაფერი  იცი. -ვიცი. ყველაფერი ვიცი. -მისმინე, ისევე როგორც შენ მეც ვიცი რას ნიშნავს დავიწყება. -არა!. შენ […]

Read Article →

არ არსებობს სევდა, რომელსაც წყალი ვერ შველის…

ყველაზე მცხუნვარე მზის ქვეშ,  მზე იკაწრავდა საკუთარ სხეულს და წვიმამ დედამიწა მიატოვა, იქ, ზევით, სადღაც ვარსკვლავზე გადაწყდა, რომ 20 აგვისტო ჩემი დაბადების დღე უნდა ყოფილიყო. ბავშვობაში სულ მინდოდა დაბადების დღე […]

Read Article →