მამა, უთხარი ღმერთს…

თვალებს ვხუჭავ და ვცდილობ ბავშვობის მოგონებები გავიხსენო, თუმცა რატომღაც ბევრი არაფერი მახსოვს. მხოლოდ რაღაც ფრაგმენტები, ნაწილ-ნაწილ, ეპიზოდებად დაჭრილი კადრები. ამბები, რომლებიც სადღაც იწყება და მერე წყდება, ან მხოლოდ დასასრული, ამბავის […]

Read Article →

რიბირაბო

ქუჩაში რომ მიდიოდე შენთვის და უცებ საკუთარ თავს შეხვდე- ერთი წინადადებით ასე შეიძლება აღწერო მაია ცირამუას ,,მშვიდობით, ძია გერშვინ!”, რომელიც გამომცემლობა ,,წიგნები ბათუმში” გამოსცა  ,,საკუთარი ოთახის” სერიით. სულ 103 გვერდია, […]

Read Article →

რაც ვერ გავბედე

ერთი ცნობილი მუსიკოსის ინტერვიუს ვუსმენდი. ჟურნალისტმა ძალიან ბანალური შეკითხვა დაუსვა- ცხოვრებაში რას ნანობთო? ასეთ ბანალურ კითხვაზე პასუხიც როგორც წესი ბანალურია და უმრავლესობა ამბობს, რომ არაფერს ნანობს. მაგრამ სრულიად მოულოდნელად მან […]

Read Article →

პირადი მაკონდო

,,როდესაც გწერ, მაკონდოში წვიმს  ვგულისხმობ  მარტოობას. არა ასწლოვანს, როგორც იმ ტკბილ-მწარე ზღაპარშია ან ათასწლოვანს, არამედ წამიერს, რადგან ასეთ მარტოობას როდესაც შენც კი საკუთარ თავს გარეთ ხარ არ აქვს არც სიგრძე, […]

Read Article →

Notre Dame დემონები

სტრასბურგში ვიყავით, ბავშვობის მეგობარმა ჩამომაკითხა, საღამოს კარგი დრო გავატარეთ, გემრიელი ვახშამი მივირთვით, ცხოვრებაში პირველად ერთი ჭიქა წითელი ღვინო დავლიე, ბევრი ვიცინეთ, ფეხით დავბრუნდით სასტუმროში, გზაში ვიხსენებდით ძველ ამბებს, სასტუმროში მივედით, […]

Read Article →

ერთი ტკივილით მეტი ვარ თქვენზე

ვინც მიცნობს რეალურ ცხოვრებაში და სალომეას ბლოგს კითხულობს, ხშირად მეკითხებიან ტკივილზე, სევდაზე და განცდებზე რატომ წერ, შენს ნამდვილ ცხოვრებას და ბლოგს ერთმანეთთან ვერ ვაკავშირებთო. ბოლოს სტრასბურგში ერთ ძალიან კარგ ბიჭთან […]

Read Article →

ცხოვრება კაცების გარეშე

,,და თუ შენ, ღმერთო, არ მოგვიტევე, ვინღა დარჩება ქვეყნად უბიწო“ ზაფხულია. სანგარში ტანმომცრო ლეიტენანტი გეზელერი რაიმუნდს უეჭველ სიკვდილზე აგზავნის. ბრძანებაა და უნდა შესრულდეს. ,,რეჟიმის მტერი” რაიმუნდ ბახი ომში იღუპება, რჩება […]

Read Article →